Handeling

Mijn vader is gebouwd van trots
fier rechtop draagt hij zijn negentig
jaren, herinnert hoe zijn moeder
jongen zei en wijze woorden

Hij bezoekt wel begrafenissen maar
veegt de dood eruit, praat door
en klampt zich vast aan zijn pen
gereedschap om zich vast te leggen

Ook nu zijn vrouw het scheerschuim
in zijn oren niet meer ziet bidt hij
elke avond of hij heer zich
's morgens toch weer scheren mag

Dan schrijft hij brieven of een kaart, er is
altijd wel een kleinkind jarig en anders
is de wandeling het doel de handeling
van zelf zo'n kaart te kunnen posten

Rimpels

Het jaar is jong. Het heeft nog weinig vlekken

Er zitten op zijn rimpelloze huid

Wat vuurwerkresten, hier en daar wat kruit

Maar nauwelijks nog blauwe, beurse plekken

Er klinkt een nieuwe hoop door in gesprekken

En vooralsnog blijft kil cynisme uit

De neergang van het leven lijkt gestuit

Waardoor we oude kansen herontdekken

Maar och, wat gaan de dagen vliegensvlug

Ik zie de eerste rimpels al verschijnen

En reeds wordt jonge huid al ruw en stug

De nieuwe hoop mag echter niet verdwijnen

Want vlekken komen al te snel terug

En verse wonden zullen hevig schrijnen

Dode vogel

Hoe mooi, een dode vogel in het gras

Zo op het oog nog gaaf en ongeschonden

Alsof hij hier een slaapplaats heeft gevonden

En droomt van hoe fantastisch vliegen was.

Hoe stil hij ligt – hij ligt hier nog maar pas

Niet wetend wat hem onderweg verwondde

Als werd hij naar mijn achtertuin gezonden

Om daar te rusten op een zacht matras.

Zo was het ook hoe ik mijn moeder zag

Toen zij voor ’t laatst haar ogen had gesloten,

Zo mooi alsof ze stil te rusten lag.

Hoewel er tranen in mijn ogen schoten

Wist ik meteen: dit is een mooie dag

Omdat zij van haar vliegreis heeft genoten.

(Ingezonden voor Turing Nationale Gedichtenwedstrijd; bij beste 1000, helaas niet bij beste 100 gedichten) 

Ode aan Eusébio

Al werd je als Eusébio geboren

Een voetbalfenomeen uit Mozambique

Al had je ooit een prachtige techniek

En wist je elke wedstrijd haast te scoren

Al kon jouw spel veel voetbalfans bekoren

En was je altijd scherp en fanatiek

Al raakten tegenstanders in paniek

En waste jij hen steeds opnieuw de oren

Al kon je ballen raak en snoeihard schoppen

En werd Benfica daardoor sterk en groot

Al liet je zoveel harten sneller kloppen

Toch raakte jij te jong in ademnood

Doordat jouw eigen hart besloot te stoppen

En ging jij, Parel, Zwarte Panter, dood

Dromen van

Weer ging een jaar verbazend snel voorbij

En vielen alle blaadjes van de bomen,

Weer ging een zomer voor de herfst opzij

En is te snel de winterkou gekomen,

Weer had de tijd alleen de heerschappij

En heeft hij ons een vol jaar afgenomen,

Weer lopen wij in winterse kledij

En kunnen van wat was alleen nog dromen.

Maar dromen doen we ook van fris en groen

Van weer een jonge lente in ons leven

En wat de zon met onze huid zal doen.

Wat zal het nieuwe voorjaar ons gaan geven

En wordt de zomer weer zo’n mooi seizoen

Al duurt die, net als dit jaar, ook maar even?

Terwijl de tijd

Terwijl de tijd minuten en seconden

Als veel te gulzig monster tot zich neemt

Terwijl de klok steeds stukjes leven claimt

Door elke keer de cirkel weer te ronden

Terwijl een nieuwe dag mij onomwonden

Vertelt dat ik van vroeger ben vervreemd

Terwijl ik als een vluchteling, ontheemd

Steeds sneller richting toekomst wordt gezonden

Probeer ik mij te laven aan het nu

Ik wil niet dat de tijd met mij kan sollen

Of over mij de baas speelt, nondeju!

Al gaan de wijzers nog zo door met hollen

Ik schrijf een mooi gedichtje op voor u

Om, even maar, de tijd te laten stollen

Metamorfose

Die kerel in de spiegel kijkt mij aan

Alsof ik iets van hem heb aangetrokken

En hij, beneveld door wat flinke slokken,

Met mij eens stevig op de vuist wil gaan

Ga weg, denk ik. Hij blijft verdomme staan

En grijnst naar mij. Ik ben een held op sokken

Die van zijn aanblik hevig is geschrokken

En roepen wil: Ik heb heus niets gedaan

Dan wrijf ik restjes slaapzand uit mijn ogen

Ik maak mijn voorhoofd, neus en wangen nat

En pak een handdoek om me af te drogen

Ik zie mezelf: mijn huid is niet meer glad

Al heeft de spiegel enigszins gelogen

Ik heb mijn beste tijd al lang gehad